X is bestuurder en enig aandeelhouder van X BV. X dient na aanmaning te laat zijn aangifte IB/PVV 2023 in. Het aangegeven belastbaar inkomen uit werk en woning bedraagt € 29.581, bestaande uit loon van X BV van € 29.880 minus persoonsgebonden aftrek van € 299. X geeft € 7442 aan ingehouden loonheffing aan. De inspecteur legt de aanslag conform de aangifte op, maar corrigeert de ingehouden loonheffing naar € 0 en legt een verzuimboete op. X BV heeft geen loonheffing afgedragen. De administratie van X BV is in beslag genomen. X maakt bezwaar; de inspecteur verklaart het bezwaar ongegrond. In geschil is of niet-ingehouden loonheffing tot het belastbaar inkomen van X behoort en of de verzuimboete passend is.

Rechtbank Noord-Nederland oordeelt dat geen omkering en verzwaring van de bewijslast geldt, omdat de inspecteur bij het opleggen van de aanslag rekening kan houden met de inmiddels ingediende aangifte. X slaagt niet in het bewijs dat loonheffing is ingehouden of dat de schijn van inhouding is gewekt. De bewijslast dat niet-ingehouden loonheffing wél is genoten rust echter op de inspecteur. Nu deze daarover niets stelt, behoort het bedrag niet tot het belastbaar inkomen van X. Het beroep van de inspecteur op interne compensatie is tardief en in strijd met de goede procesorde. De verzuimboete acht de rechtbank passend en geboden gelet op herhaald te laat indienen van aangiften.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 3.146

Algemene wet inzake rijksbelastingen artikel 67A

Wet op de loonbelasting 1964 artikel 12A

Wet op de loonbelasting 1964 artikel 13A