X bereikt op 1 april 2022 de AOW-gerechtigde leeftijd en ontvangt een voorlopige teruggaaf van € 723, berekend als 3/12 van de algemene heffingskorting. X doet aangifte IB/PVV 2022 met een belastbaar inkomen van € 8250, bestaande uit een AOW-uitkering van € 8238 en een klein saldo aan inkomsten uit eigen woning. De inspecteur legt conform de aangifte een aanslag op van € 723, gelijk aan de eerder verleende voorlopige teruggaaf. In de beroepsfase verzoeken X en haar echtgenoot de inkomsten uit eigen woning volledig toe te rekenen aan de echtgenoot, waardoor het verzamelinkomen van X enkel nog bestaat uit de AOW-uitkering. Rechtbank Gelderland vernietigt de aanslag. In geschil is of na de gewijzigde toerekening terecht een aanslag aan X is opgelegd.

Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat de inspecteur na de gewijzigde toerekening opnieuw aan de hand van art. 9.4 Wet IB 2001 moet bepalen of een aanslag wordt opgelegd en, zo ja, tot welk bedrag. Omdat het verzamelinkomen van X daarna uitsluitend uit AOW bestaat, is de uitzondering van art. 9.4 lid 3 onderdeel a Wet IB 2001 van toepassing. De voorlopige teruggaaf is volgens het hof niet ten onrechte verleend, omdat de gehanteerde berekeningswijze een juiste toepassing van de wettelijke bepalingen vormt. Wel moet op grond van art. 9.4 lid 1 onderdeel b en/of c Wet IB 2001 een aanslag worden opgelegd. Deze wordt op grond van lid 5 vastgesteld op nihil, zonder verrekening van voorheffingen en voorlopige teruggaven. Het hof vernietigt de uitspraak van de rechtbank voor zover de aanslag is vernietigd en vermindert de aanslag tot nihil.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 9.4

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 2.17

Algemene wet bestuursrecht artikel 7.11