Belanghebbende, X bv, is in 2008 als inlener aansprakelijk gesteld voor de door de heer A, handelend onder de naam Uitzendbureau B, onbetaald gelaten loon- en omzetbelasting over 2002 en 2003. In deze jaren hebben werknemers van B werkzaamheden verricht bij X bv. De aansprakelijkstelling heeft betrekking op de aan X bv toe te rekenen omzet. Rechtbank 's-Gravenhage oordeelt dat de naheffing voor zover betrekking hebbend op een btw-teruggaaf van B uit 2002 op geen enkele wijze is onderbouwd. X bv kan namelijk alleen aansprakelijk worden gesteld voor de aan haar toe te rekenen omzet. De aansprakelijkstelling is voor het overige wel terecht. Hof Den Haag verbindt geen gevolgen aan het niet meer kunnen traceren van het papieren invorderingsdossier, aangezien geloof wordt gehecht aan de verklaring van de ontvanger dat alle papieren stukken gedigitaliseerd zijn en dat X bv dit elektronisch dossier heeft ingezien. X bv gaat in cassatie. Haar gemachtigde verzendt het beroepschrift wel tijdig, doch er is een onjuist postbusnummer vermeld. PostNL retourneert het stuk, waarna het beroepschrift pas op 20 februari 2014 - en nu ook per fax - nogmaals aangetekend wordt verstuurd. Dit poststuk is op 21 februari 2014 door de griffie ontvangen. De Hoge Raad oordeelt dat het beroepschrift niet tijdig is ingediend en dat er geen grond is voor het oordeel dat X bv niet in verzuim is geweest. In de uitspraak van het hof is namelijk het correcte postbusadres vermeld. Een afschrift van die uitspraak is op 8 januari 2014 per aangetekende post aan partijen verzonden. De indiener van een beroepschrift dient zorg te dragen voor een correcte adressering. Voorts geldt dat indien als gevolg van een onjuiste adressering het poststuk de geadresseerde niet bereikt maar aan het verzendadres wordt geretourneerd, aan de verzending een einde is gekomen. Het beroep van X bv is niet-ontvankelijk.

[Bron Uitspraak]