X en Y kopen een gelijkvloers appartement met de intentie om aldaar op termijn permanent kleiner te gaan wonen. In eerste instantie gaat hun terminaal zieke dochter met haar twee kinderen de woning bewonen. X en Y maken bezwaar tegen de op aangifte voldane overdrachtsbelasting. Zij zijn van mening dat zij de woning na verkrijging anders dan tijdelijk als hoofdverblijf gaan gebruiken en dat dan het tarief van 2% van toepassing is en niet het 10,2%-tarief. Volgens de inspecteur is de woning echter aangekocht voor de dochter, die voor onbepaalde tijd gebruik maakt van de woning tegen betaling van huur.

Rechtbank Noord-Nederland oordeelt dat X en Y de woning, ondanks de bewoning door hun terminaal zieke dochter, na de verkrijging anders dan tijdelijk als hoofdverblijf gaan gebruiken. Op de verkrijging is dan het verlaagde overdrachtsbelastingtarief van 2% van toepassing. Onder verwijzing naar de wettekst en de wetsgeschiedenis stelt de rechtbank vast dat art. 14 lid 2 Wet BRV 1970 geen termijn bevat waarbinnen het gebruik moet aanvangen en dat niet is vereist dat de woning direct na de verkrijging anders dan tijdelijk als hoofdverblijf moet worden gebruikt. Ook heeft de wetgever rekening gehouden met de situatie dat een koper een woning niet direct na de verkrijging als hoofdverblijf gaat gebruiken. Verder acht de rechtbank het ook niet aannemelijk dat X en Y de woning voor hun, terminaal zieke, dochter hebben gekocht. De rechtbank vermindert de verschuldigde overdrachtsbelasting.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet op belastingen van rechtsverkeer artikel 14

Wet op belastingen van rechtsverkeer artikel 15A