X dient voor de jaren 2014 tot en met 2017 aangiften IB/PVV in. De inspecteur aanvaardt bij het opleggen van de aanslagen niet alle in aftrek gebrachte hypotheekrente. In bezwaar vermindert de inspecteur de aanslagen voor 2014-2016, maar handhaaft de aanslag voor 2017. In hoger beroep betwist X de waardering van zijn onroerende zaken in box 3, waarbij hij verwijst naar latere verkoopprijzen en een beroep doet op de leegwaarderatio. De inspecteur beroept zich op interne compensatie, stellende dat een eventuele verlaging door extra hypotheekrenteaftrek wordt gecompenseerd door hogere WOZ-waarden in box 3. In geschil is of de waarde van de onroerende zaken in box 3 juist is vastgesteld en of de rechtbank terecht het beroep op interne compensatie heeft aanvaard.

Hof Arnhem-Leeuwarden (V-N 2025/50.15.6) oordeelt dat de wet voorschrijft dat de WOZ-waarde van de betreffende jaren bepalend is voor de box 3-waardering, ongeacht latere verkoopprijzen. Het hof verwerpt het beroep van X op de leegwaarderatio, omdat X niet aantoont dat aan de voorwaarden is voldaan. Het hof bevestigt dat de inspecteur terecht interne compensatie toepast, omdat de extra aftrekbare hypotheekrente wordt gecompenseerd door hogere WOZ-waarden, waardoor de aanslagen niet verder dalen. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie niet-ontvankelijk, omdat het duidelijk niet kan slagen (art. 80a lid 1 Wet RO).

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 5.20

Uitvoeringsbesluit inkomstenbelasting 2001 artikel 17A