X is eigenaar van een vrijstaande woning met een rieten kap. De heffingsambtenaar stelt de WOZ-waarde per waardepeildatum 1 januari 2022 vast op € 1.554.000, waar X bezwaar tegen maakt. De heffingsambtenaar verzoekt X een inlichtingenformulier in te vullen over de toestand van de woning. X voldoet hier niet aan, waarna een onherroepelijke informatiebeschikking volgt en de heffingsambtenaar het bezwaar ongegrond verklaart. In beroep onderbouwt de heffingsambtenaar de waarde met een taxatierapport (€ 1.631.348) op basis van drie vergelijkingsobjecten. De woning is op 16 augustus 2024 verkocht voor € 1.500.000. In geschil is of de WOZ-waarde van de woning per waardepeildatum 1 januari 2022 te hoog is vastgesteld.

Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat X aannemelijk maakt dat indexatie van het eigen verkoopcijfer naar de waardepeildatum een betere waardering oplevert dan de vergelijkingsmethode. Daarbij brengt het hof in herinnering dat de toetssteen uiteindelijk de waarde in het economische verkeer is als omschreven in art. 17 lid 2 Wet WOZ en er geen vast criterium is welke waarderingsmethode prevaleert. De vergelijkingsobjecten verschillen aanzienlijk van de woning in bouwjaar, perceelgrootte, gebruiksoppervlakte, dakbedekking en bijgebouwen, waardoor het eigen verkoopcijfer naar de waardepeildatum in dit geval een betere waardering oplevert dan de vergelijkingsmethode. Daarnaast resulteert de vergelijkingsmethode in een stijgende markt in een waarde die veel hoger ligt dan het latere verkoopcijfer. Het hof vernietigt de uitspraak van de rechtbank en stelt de waarde in goede justitie vast op € 1.400.000.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet waardering onroerende zaken artikel 17