X komt in hoger beroep tegen de WOZ-waarde van zijn woning. Na beantwoording van de prejudiciële vragen over dit onderwerp (HR 27 september 2024, ECLI:NL:HR:2024:1299, V-N 2024/42.14) kent Hof ’s-Hertogenbosch X een immateriële schadevergoeding toe van € 1500 wegens overschrijding van de redelijke termijn (ISV). Verder oordeelt het hof dat de heffingsambtenaar de WOZ-waarde aannemelijk heeft gemaakt. Hoewel de heffingsambtenaar art. 40 Wet WOZ heeft geschonden door de grondstaffel pas in beroep te verstrekken, kent het hof geen proceskostenvergoeding toe. Het hof acht aannemelijk dat het gebrek aan informatievoorziening door de heffingsambtenaar niet van doorslaggevende betekenis is geweest voor X om beroep in te stellen.

De Hoge Raad oordeelt onder verwijzing naar HR 19 december 2025, V-N 2025/57.18 dat een proceskostenvergoeding wegens schending van art. 40 Wet WOZ niet achterwege kan blijven op grond van de omstandigheid dat X ook nog andere klachten heeft aangevoerd tegen de uitspraak op bezwaar. Evenmin kan uit de omstandigheid dat het hof al een proceskostenvergoeding heeft toegekend vanwege overschrijding van de redelijke termijn zonder meer worden afgeleid dat het hof daarmee kon volstaan. Indien ook rekening wordt gehouden met de gegronde klacht over de schending van art. 40 Wet WOZ, kan de proceskostenvergoeding immers hoger uitvallen. De Hoge Raad verklaart het cassatieberoep gegrond en stelt de proceskostenvergoeding voor de beroepsfase en de hogerberoepsfase vast op respectievelijk € 2335 en € 4670.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet bestuursrecht artikel 8.75

Wet waardering onroerende zaken artikel 40