X BV vormt een fiscale eenheid voor de omzetbelasting en exploiteert meerdere squash- en padelcentra met een vaste horecavoorziening. Daarnaast verricht X BV diverse andere, grotendeels belaste, diensten en verhuurt zij vastgoed. Vanaf de aanvang van de activiteiten draagt X BV geen omzetbelasting af over de baanverhuur omdat zij deze als vrijgestelde verhuur aanmerkt. Na een onderzoek volgt een vaststellingsovereenkomst waarin X BV vanaf 1 januari 2024 voorlopig 9% omzetbelasting over de baanverhuur afdraagt. Over juni 2024 doet X BV aangifte, ontvangt een teruggaaf van € 216, maakt bezwaar tegen de toepassing van 9% en verzoekt een aanvullende teruggaaf van € 12.
In geschil is of de verhuur van squash- en padelbanen aan particuliere sporters vrijgestelde verhuur van onroerende zaken vormt of belast is als gelegenheid geven tot sportbeoefening tegen het verlaagde BTW-tarief.
Rechtbank Den Haag oordeelt dat de verhuur van squash- en padelbanen door X BV aan particuliere sporters kwalificeert als vrijgestelde verhuur van onroerende zaken en niet als het gelegenheid geven tot sportbeoefening. De sporter reserveert via een online systeem een specifieke baan voor een bepaalde tijd en verkrijgt een exclusief gebruiksrecht, waardoor voor anderen het gebruik gedurende dat tijdvak is uitgesloten. De aanwezigheid van kleed- en doucheruimten, toiletten en incidentele ondersteuning door horecapersoneel verandert dit niet in een complex van sportdiensten. X BV stelt de banen slechts passief ter beschikking. De inspecteur mag de prestatie daarom niet als gelegenheid geven tot sportbeoefening aanmerken. Het beroep van X BV is gegrond.
Wetingang:
Wet op de omzetbelasting 1968 artikel 3