X ontvangt in 2009 van haar vader een herroepelijke schenking van € 22.760 waarvoor een beroep wordt gedaan op de eenmalig verhoogde schenkingsvrijstelling. In 2017 sluiten X en haar vader een overeenkomst waarin de schenking 2009 wordt herroepen en omgezet in een geldlening die kort daarna wordt kwijtgescholden. Daarnaast schenkt de vader in 2017 een bedrag van € 80.000 aan X. X doet voor 2017 aangifte schenkbelasting en claimt de volledige eigenwoningvrijstelling van € 100.000. De inspecteur past art. 82a SW 1956 toe en vermindert de vrijstelling tot € 27.650 omdat in 2009 al een verhoogde vrijstelling is gebruikt. Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelt dat de eigenwoningvrijstelling, ondanks de herroeping van de schenking uit 2009, slechts gedeeltelijk kan worden toegepast. X gaat in hoger beroep.
Hof ’s‑Hertogenbosch oordeelt dat de herroeping van de schenking 2009 geen terugwerkende kracht heeft omdat deze de vervulling vormt van een ontbindende voorwaarde op grond van art. 3:38 lid 2 BW. De in 2009 toegepaste verhoogde vrijstelling blijft daardoor in stand. Het hof oordeelt verder dat de herroeping in overwegende mate fiscaal is gemotiveerd zodat het goedkeurend beleid geen toepassing vindt. De inspecteur past daarom terecht slechts het restant van de eigenwoningvrijstelling toe. Het subsidiaire standpunt dat in 2017 slechts € 80.000 is geschonken treft geen doel omdat tussen partijen vaststaat dat de schenking 2009 in 2017 is herroepen. Het hoger beroep is ongegrond.
Wetingang:
Instantie: Hof 's-Hertogenbosch
Rubriek: Schenk- en erfbelasting
Editie: 18 mei
Informatiesoort: VN Vandaag