X geniet een pensioen van de Europese Investeringsbank. X neemt zijn EIB-pensioen niet op in zijn IB-aangifte, omdat daarvoor een vrijstelling geldt. Bij het opleggen van de aanslag houdt de inspecteur wel rekening met het EIB-pensioen bij de berekening van het drempelbedrag voor de persoonsgebonden aftrek (specifieke zorgkosten en giften). Hof Amsterdam oordeelt dat de inspecteur terecht rekening heeft gehouden met het EIB-pensioen. Het hof merkt daarbij op dat de mogelijkheid om specifieke zorgkosten en giften voor zover die de desbetreffende drempel te boven gaan in aftrek te brengen, geen deel uitmaakt van de tariefstructuur van de IB. Het vormt een belastingvoordeel/subsidie voor een specifieke groep belastingplichtigen, waarvoor de hoogte van het inkomen een voorwaarde is die op niet-discriminerende wijze geldt zowel voor de belastingplichtigen met een vrijgesteld pensioen als andere belastingplichtigen. X gaat in cassatie.
De Hoge Raad oordeelt dat er geen redelijke twijfel over kan bestaan dat van nationale belastingheffing vrijgesteld EU-inkomen in aanmerking mag worden genomen als deel van het verzamelinkomen dat de grondslag vormt voor het drempelbedrag voor de persoonsgebonden aftrek. De Hoge Raad merkt daarbij op dat de jurisprudentie waar X zich op beroept, op een andere situatie ziet. Bij X wordt slechts rekening gehouden met het EIB-pensioen bij het bepalen van de omvang van een belastingvoordeel. Er is geen sprake van strijdigheid met art. 12 Protocol (Nr. 7) betreffende de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie bij het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie van X ongegrond.
Wetingang:
Wet inkomstenbelasting 2001 artikel 8.17