X stelt op 1 december 2023 digitaal hoger beroep in tegen een WOZ-uitspraak van Rechtbank Rotterdam. Op 6 december 2023 plaatst de griffier van Hof Den Haag in Mijn Rechtspraak een bericht waarin X wordt verzocht de gronden van het hoger beroep uiterlijk 3 januari 2024 in te dienen. X reageert niet, waarna het hof het hoger beroep niet ontvankelijk verklaart. Het door X ingestelde verzet wordt ongegrond verklaard. Het hof overweegt dat X digitaal hoger beroep heeft ingesteld, dat hij vanaf 1 december 2023 toegang had tot Mijn Rechtspraak, dat tot dit systeem het digitale dossier van X behoorde dat vanaf 1 december 2023 is opgebouwd, en dat X het bericht van 6 december 2023 heeft ontvangen en vanaf dat moment ook heeft kunnen inzien. In cassatie stelt X dat hij het bericht van 6 december 2023 niet heeft ontvangen en evenmin een e-mailnotificatie heeft gekregen.

De Hoge Raad casseert het oordeel van Hof Den Haag dat X het bericht, waarin hem wordt gevraagd alsnog de gronden van het hoger beroep te vermelden, heeft ontvangen op het tijdstip waarop het voor hem toegankelijk werd in het webportaal van Mijn Rechtspraak. X heeft evenmin een kennisgeving ontvangen als bedoeld in art. 8:36c Awb. De Hoge Raad stelt hem in het gelijk, onder verwijzing naar HR 31 januari 2025, ECLI:NL:HR:2025:160, r.o. 3.2 en 3.3, V-N 2025/7.15, waarin werd geoordeeld dat de ontvangst van een digitaal bericht niet zonder meer mag worden aangenomen zonder bewijs van een verzonden notificatie. Verwijzing moet volgen. De Hoge Raad houdt de zaak aan voor een feitenonderzoek naar de hoogte van de proceskostenvergoeding in verband met HR 17 januari 2025, ECLI:NL:HR:2025:46, V-N 2025/5.27.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Algemene wet bestuursrecht artikel 8.36C