X BV bezit een appartementsrecht op een commerciële ruimte en verhuurt deze aan Y BV, een franchisegever buiten het concern. Y BV onderverhuurt de ruimte aan Supermarkt BV, een 100%-dochtervennootschap van X BV, die daarin een supermarkt exploiteert onder de formule van Y BV. De onderhuurovereenkomst en de franchiseovereenkomst zijn onlosmakelijk verbonden: bij beëindiging van de franchiseovereenkomst eindigt ook de onderhuurovereenkomst, maar de hoofdhuurovereenkomst tussen X BV en Y BV blijft van kracht. Z, die op dat moment rechthebbende is van aandelen B in X BV, verkrijgt certificaten van aandelen A in X BV van zijn vader en voldoet hierover € 256.880 aan overdrachtsbelasting. Z maakt bezwaar en stelt dat X BV niet kwalificeert als onroerendezaakrechtspersoon (OZR) omdat de onroerende zaak feitelijk dient voor de bedrijfsvoering binnen het concern. In geschil is of bij de verkrijging van certificaten van aandelen in X BV is voldaan aan de doeleis van art. 4 lid 1 sub a Wet BRV 1970.

Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelt dat X BV kwalificeert als OZR. X BV verhuurt de onroerende zaak aan Y BV, een derde buiten het concern, waardoor de onroerende zaak niet dienstbaar is aan de eigen bedrijfsvoering van X BV. Y BV heeft een eigen strategisch belang bij de huur, namelijk het borgen van een vestigingspunt voor haar formule. Dat Y BV de zaak onderverhuurt aan dochtervennootschap Supermarkt BV doet hieraan niet af. Bij beëindiging van de onderhuurovereenkomst blijft de hoofdhuurovereenkomst van kracht. Aan de doeleis van art. 4 Wet BRV 1970 is voldaan. Z is overdrachtsbelasting verschuldigd over de verkrijging van de certificaten aandelen A in X BV van zijn vader.

[Bron Uitspraak]

Wetingang:

Wet op belastingen van rechtsverkeer artikel 4

Wet op belastingen van rechtsverkeer artikel 15